top of page

Frailty and Ageing

Σήμερα ήδη σε κάποιες χώρες η ομάδα του ηλικιωμένου πληθυσμού αντιστοιχεί στο ένα τρίτο του ενεργού πληθυσμού, ενώ αναμένεται η αύξηση αυτή να παρατηρηθεί στις επόμενες δεκαετίες σε πολλές χώρες.

Η μακρά πορεία των χρονίων νοσημάτων αλλά και αυτή καθ' αυτή η εξέλιξη της εκφύλισης του γήρατος, επιδρούν συνήθως αρνητικά στη λειτουργική ικανότητα των γηρασκόντων, καθιστώντας δυσχερή την ανεξάρτητη ικανοποίηση τόσο των IADLs όσο και αυτών ακόμη του πυρήνα των ADLS.

Ειδικότερα η αδυναμία διαχείρισης έστω και μίας από τις ADLs οδηγεί μοιραία σε εξάρτηση από υποστήριξη φροντίδας.

Η συνθήκη αυτή εξακολουθεί συχνά δυστυχώς ακόμη και σήμερα να ευθύνεται για την εγκατάλειψη του σπιτικού περιβάλλοντος και μετατόπιση του μοντέλου διαβίωσης από αυτό που κάθε φορά ορίζεται ως κανονικό σε αυτό του νοσοκομειακού ή άλλου ιδρυματισμού. 

Close-up of black and white portrait of an elderly woman..jpg
Grandma. Closeup black and white portrait of an elderly woman..jpg
Happy senior couple sitting in summer near lake during sunset.jpg
A loving, handsome senior couple on a black background..jpg

Quality of  Life

Η επιθυμία όμως των ανθρώπων να ζουν αυτόνομα και ανεξάρτητα, να είναι ασφαλείς, να συντηρούν και να ενισχύουν τις προσωπικές τους σχέσεις, να απολαμβάνουν και να εξελίσσονται, δεν επηρεάζεται από την ηλικία και τη γενική σωματική κατάσταση. Παραμένει γενικά σταθερή.

Καθώς οι άνθρωποι μεγαλώνουν, η ποιότητα της ζωής εξαρτάται σε ένα μεγάλο βαθμό από την ικανότητα τους να διατηρούν την αυτονομία και την ανεξαρτησία τους.

Community Care

Εξετάζοντας, ειδικά το τμήμα του πληθυσμού μεγαλύτερης ηλικίας που έχει ανάγκη μακροχρόνιας φροντίδας ή εξαρτάται σταδιακά από αυτή, προκειμένου να διασφαλίσει τις ανωτέρω παραμέτρους ποιότητας και ιδιαίτερα την αυτόνομη και ανεξάρτητη διαβίωση, αναζητείται διεθνώς η καλύτερη οργανωμένη παρέμβαση προκειμένου να επιτευχθεί μία νέα θετική ισορροπία μεταξύ αναγκών, επιθυμιών και δυνατοτήτων.

Στο σύγχρονο αναπτυγμένο κόσμο κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος, η εναλλακτική κοινοτική φροντίδα έναντι του ιδρυματισμού των προηγουμένων δεκαετιών.

"Aging  In Place'

Tο 90% των ενηλίκων ηλικίας άνω των 65 ετών αναφέρουν ότι προτιμούν να παραμείνουν στην κατοικία τους καθώς μεγαλώνουν [Wolfensberger, W. (1972).]

Οι δραστηριότητες καθημερινής διαβίωσης (ADLs: Activities of Daily Living)  είναι ο Θεμελιώδης πυρήνας δραστηριοτήτων που κατακτά ένας άνθρωπος στα πρώτα χρόνια της ζωής του. 

Οι δραστηριότητες αυτές προσδιορίζουν κατά βάση το βαθμό ανεξαρτησίας του κάθε ανθρώπου στο περιβάλλον διαβίωσης του..

Αφορούν, στην καθημερινή και τακτική ατομική υγιεινή, την κινητοποίηση/μετακίνηση, την ένδυση και τη σίτιση.

Είναι όλα αυτά που κατά βάση κάνει ένας άνθρωπος όταν σηκώνεται το πρωί από το κρεβάτι του και ετοιμάζεται να βγει από το σπίτι και να πάει στην εργασία του.

Συνήθως στα πολύ προχωρημένα στάδια της ζωής αποδυναμώνονται σταδιακά με τη σειρά που περιγράφηκαν παραπάνω Η αποδυνάμωση έστω και μίας εξ αυτών οδηγεί στην ανάγκη υποστήριξης αυτοφροντίδας, οδηγώντας στη μετάβαση από την ανεξάρτητη στην αυτόνομη και υποβοηθούμενη διαβίωση. 

Διαχείριση
Άνοιας και Συναφών
Γνωσιακών Διαταραχών 

Happy nurse and elderly woman sitting in wheelchair enjoying outdoor_edited.jpg

Grooming

Οι δραστηριότητες οργάνωσης της καθημερινής ζωής (IADLs: Instrumental Activities of Daily Living) είναι ένας δεύτερος πυρήνας δραστηριοτήτων που κατακτώνται συνήθως κατά την εφηβεία. Δεν είναι απαραίτητες για τη στοιχειώδη διαβίωση, προσδιορίζουν όμως τη δυνατότητα του ανθρώπου να ζει ανεξάρτητα σε μια κοινότητα. 

Αφορούν στο νοικοκυριό, στα ψώνια, στα μαγείρεμα, στη δυνατότητα χρήσης μέσων μεταφοράς,, στη διαχείριση των προσωπικών οικονομικών, στη δυνατότητα ανάληψης της ευθύνης φροντίδας άλλων ανθρώπων κ.λ.π..

Στη προχωρημένα στάδια του γήρατος και τη συνήθη έκπτωση της λειτουργικής ικανότητας είναι ο πυρήνας των δραστηριοτήτων που αποδυναμώνεται πρώτος.

Ένα οργανωμένο σύστημα μακροχρόνιας φροντίδας που ιεραρχεί υψηλά την αξία της αυτόνομης διαβίωσης οφείλει να λάβει σοβαρά υπόψη και αυτόν τον πυρήνα των δραστηριοτήτων  οργανώνοντας την ανάλογη υποστήριξη όταν είναι απαραίτητο. 

Διαχείριση
Άνοιας και Συναφών
Γνωσιακών Διαταραχών 

Home Nurse Making Bed

Community Caregiving

of

LTCS

Οι άνθρωποι που έχουν ανάγκη υποστήριξης φροντίδας προκειμένου να διαβιώσουν, έχουν εξ' ορισμού απωλέσει το προνόμιο της ανεξάρτητης διαβίωσης.

 

Μπορούν όμως και οφείλουν να συντηρήσουν την αυτονομία τους. Τη δυνατότητα δηλαδή, να σχεδιάζουν τον τρόπο που θα προσαρμόσουν τη ζωή τους στη λειτουργική τους ικανότητα της κάθε στιγμής επιδιώκοντας τη μέγιστη δυνατή ποιότητα, δυνάμενοι να επιλέξουν εξατομικευμένα τις καταλληλότερες υπηρεσίες και προϊόντα που διατίθενται για την υποστήριξη τους.

 

Οι υπηρεσίες κοινοτικής φροντίδας από την άλλη, σχεδιάζονται για να διευκολύνουν τους ανθρώπους στη διαχείριση του πυρήνα των ADLs (Activities of Daily Living), όσο και αυτού ακόμημη των IADLs (Instrumental Activities of Daily Living).

Θεμελιώδης στόχος είναι προφύλαξη της αυτόνομης διαβίωσης στο οικείο στεγαστικό περιβάλλον. Σε κάθε άλλη περίπτωση ασυμβατότητας οφείλει να προτείνεται ως εναλλακτική λύση η υποστήριξη σε εξειδικευμένα καταλύματα (στεγαστική φροντίδα), προφυλάσσοντας γενικότερα το κανονικό κοινωνικό μοντέλο της ζωής.

Το LTCS θέτει υποψηφιότητα ως εξειδικευμένος πάροχος τέτοιων υπηρεσιών.

Beautiful caucasian senior couple dancing in the park _edited.jpg
An elderly couple spending time together.jpg

Ελευθερία στις επιλογές

COMMUNITY CARE

Qualiving

Community

Caregiving

of

LTCS

Κοινοτικός Σταθμός

HomeBasedCare

Στέγες Υποβοηθούμενης Διαβίωσης

ResidentialCare

Όπως έχει ήδη αναφερθεί, οι άνθρωποι καθώς μεγαλώνουν συνδέουν σε ένα μεγάλο βαθμό την ποιότητα στη ζωή τους με την ικανότητα τους να διατηρήσουν την αυτονομία, την ανεξαρτησία τους και την παραμονή τους στο σπίτι και στο οικείο περιβάλλον. Στα προχωρημένα στάδια της τρίτης και τέταρτης ηλικίας βιώνουν σταδιακά μία βιολογική αποδυνάμωση αναζητώντας μία μόνιμη και σταθερή αναφορά για την υγεία τους, περνούν όλο και περισσότερο χρόνο στο σπίτι τους περιορίζοντας την κοινωνική τους δραστηριότητα, δυσκολεύονται να ανταπεξέλθουν στις δραστηριότητες οργάνωσης της ζωής τους (IADLs:ψώνια, μαγείρεμα, καθαριότητα κ.λ.π.) και τελκά χάνουν τις δεξιότητες που έχουν κατακτήσει από τη πολύ παιδική τους ηλικία και τους βοηθούν να είναι ανεξάρτητοι και να ανταπεξέρχονται στις καθημερινές ανάγκες διαβίωσης (ADLs: ατομική υγιεινή, μετακίνηση, σίτιση),  Όταν κάποιος δυσκολεύεται να ικανοποιήσει έστω και μία από τις πυρηνικές ADLs , καθίσταται αυτόματα εξαρτημένος από φροντίδα. Το ερώτημα πλέον εστιάζει στην ποιότητα και οργάνωση της φροντίδας αυτής προκειμένου κανείς να διασφαλίσει τη πολυπόθητη συνθήκη της αυτόνομης διαβίωσης στο σπίτι του ​ Πρωταρχικός και θεμελιώδης στόχος του LTCS με την οργάνωση και ανάπτυξη της κοινοτικής φροντίδας, είναι να βοηθήσει τους ανθρώπους στα προχωρημένα στάδια της γήρανσης να διασφαλίσουν τη μακρύτερη δυνατή παραμονή τους στο σπίτι, ικανοποιώντας τη δηλωμένη συντρηπτικά επιθυμία. Να διασφαλιστεί δηλαδή το προνόμιο της ανεξάρτητης και αυτόνομης διαβίωσης (IL: Independent Living). Να ζεί δηλαδή και να γεράζει κανείς στο σπίτι του (ageing in place), με υποστήριξη εξειδικευμένη και εξατομικευμένη .

Το σπιτικό περιβάλλον κάθε ανθρώπου συνήθως έχει σχεδιαστεί και έχει διαμορφωθεί προκειμένου να ικανοποιήσει τους στόχους και τις επιθυμίες, την προοπτική και τη δυναμική της ζωής του,. Μέσα σ' αυτό οργανώνεται και εξελίσσεται η ζωή του, συνυπάρχουν και αναπτύσσονται οι αγαπημένοι του άνθρωποι, δημιουργούνται οι άρρηκτοι οικογενειακοί δεσμοί, ενώ παράλληλα γύρω από αυτό διαμορφώνονται οι κοινωνικοί δεσμοί γειτονίας.  Είναι προφανής η μοναδικότητα, η "ιερότητα" η οποία αποδίδεται από τον καθένα στο σπίτι του ως σημείο αναφοράς συμπύκνωσης και προβολής ολόκληρης της ζωής του. ​Για κάποιους ανθρώπους όμως έρχεται κάποτε η στιγμή που εκόντες άκοντες αναγκάζονται να εγκαταλείψουν το σπιτικό τους περιβάλλον, λόγω ασυμβατότητας με τη λειτουργική τους ικανότητα, εξαιτίας μίας σοβαρής εξελισσόμενης έκπτωσης του φυσικού ή και του νοητικού τους δυναμικού, την οποία αδυνατεί δυστυχώς να υποστηρίξει το υφιστάμενο οικείο περιβάλλον. ​Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί στην περίπτωση αυτή, είναι που οφείλει τελικά να μεταβεί ο άνθρωπος στο στάδιο αυτό της ζωής του. ​Η λύση που προτείνεται δυστυχώς ως μονόδρομος ακόμη και σήμερα, είναι η εισαγωγή και η μακρά παραμονή σε μία δομή υγείας (κλινική κ.λ.π.). Σε ένα ιατροκεντρικό περιβάλλον δηλαδή το οποίο είναι εξ' ορισμού σχεδιασμένο, προσανατολισμένο και διαμορφωμένο για την αντιμετώπιση της νόσου. Βρίσκεται δηλαδή κάποιος εξαιτίας της ανάγκης για υποστήριξη φροντίδας να ζεί σε ένα περιβάλλον ξένο και απρόσφορο με τις ανάγκες και τις επιθυμίες του (φαγητό, ύπνος αφύπνιση, διημέρευση κ.λ.π.), τς οποίες καλείται τώρα να προσαρμόσει σε ένα πρότυπο εργασιακής ροής μαζικότερης και διαφορετικής κατεύθυνσης. Η κατάσταση αυτή διεθνώς ορίζεται διεθνώς ως (νοσοκομειακός ιδρυματισμός - hospital institutionalization). Η λύση αυτή θεωρείται εδώ και χρόνια ξεπερασμένη διεθνώς καθώς δεν ικανοποιεί και δε συμβαδίζει με τις σύγχρονες επιστημονικές, ανθρωπιστικές και ηθικές αντιλήψεις. Αντ' αυτού προτείνεται η υποβοηθούμενη διαβίωση, η στεγαστική φροντίδα στην κοινότητα, σε προστατευόμενες ολιγομελείς σπιτικές ειδικές δομές.

Tο 90% των ενηλίκων ηλικίας άνω των 65 ετών αναφέρουν ότι προτιμούν να παραμείνουν στην κατοικία τους καθώς μεγαλώνουν [Wolfensberger, W. (1972).]

SMART HOMES

Assisted Smart Urban Stay

ΣΥΔ ΥΠΑΓΩΓΗ_edited_edited_edited.png

smart residence A

Assisted Smart Urban Stay

21 ΥΠΟΓΕΙΟ_edited.png
21 ισογειο_edited.png
21 ημιοροφος_edited.png
21 α_edited_edited.png
21 β_edited_edited.png
21 c_edited_edited.png
21 d_edited.png
21 e_edited.jpg
21 δωμα_edited_edited.png

smart residence B

Assisted Smart Urban Stay

19 υπογειο_edited_edited.png
19 ισόγειο_edited.png
19 Α_edited.png
19 β_edited.png
19 γ_edited.png
19 δωμα_edited.png

​Όλοι οι άνθρωποι επιθυμούν να διαβιούν πάντοτε κοντά στην κανονικότητα

bottom of page